In dit boek laat ik me inspireren door ‘Saudade”. Een begrip waarmee elke Portugees vertrouwd is. Elke Portugees weet hoe het is om saudade te hebben, om saudade te voelen. Maar saudade hoort tot de moeilijkst vertaalbare woorden ter wereld. Er is niet één woord dat de betekenis van saudade weergeeft. In andere talen zijn omschrijvingen nodig, zoals heimwee, melancholie, weemoed, verlangen en gemis. Die emoties zitten ook in de foto’s die ik maakte, de verhalen die ik daarbij schreef en vervolgens in dit boek verzamelde. De delen II en III zijn niet specifiek Portugees (deel I is dat wel), maar ademen wel dezelfde sfeer. Vriend en wijkgenoot Willem Giezeman maakte er als vorm- en uitgever een sfeervol geheel van.
