MASSALE OPKOMST INFORMATIEMARKT LEEUWENDAAL DUURZAAM EN GROEN

Zo’n 300 Leeuwendalers bezochten zaterdag 26 oktober de informatiemarkt Leeuwendaal Duurzaam en Groen: “Een wijk om op te (vr)eten” Wethouder Dick Jense was vol lof: ‘Het is een goed voorbeeld van de manier waarop wijkbewoners zelf zaken aanpakken. Als gemeente kunnen en willen wij het niet meer alleen af. Daarom werken we graag samen met actieve burgers.’ Hij nodigde de initiatiefneemsters uit voor een gesprek over de manier waarop de gemeente kan helpen om dit burgerinitiatief verder uit te breiden en te realiseren. Lees verder Informatiemarkt Leeuwendaal →

Grijs. Grijzer. Grijst. Elk jaar vergeten we weer hoe grijs een novemberdag kan zijn. Tot het zover is. 50 Tinten grijs. 50 Tinten donkerder. Zou E.L. James zich hebben laten inspireren door dit seizoen?

Grauw licht hangt over het polderland dat na de afslag van de A2 naar Leerdam voert. Een enkele rotonde. Een groepje jongeren in het uniform van donkere jacks en vaalgekleurde rugzakken haast zich op scooters en fietsen van het schoolplein. Aan de rand van een doorsnee nieuwbouwwijkje ligt een verzorgingshuis. Pas gerenoveerd. Een kleine afvaardiging van serviceflatbewoners uit de Randstad stapt op de parkeerplaats uit de auto. Ook hun onderkomen staat een grote opknapbeurt te wachten. Daarom willen de vieve 80plus-secretaris van de bewonerscommissie en de wat jongere voorzitster met eigen ogen zien hoe papieren voorstellen in de praktijk kunnen uitwerken. Het idee van de excursie is afkomstig van de eigenaar van de gebouwen die er eer in stelt om zijn bewoners bij het opstellen van onderhoudsplannen te betrekken. Architect en bestuursleden van de serviceflat maken de groep excursiegangers compleet.

Revival

De directeur van het Leerdamse verzorgingshuis verwelkomt zijn gasten en vertelt het verhaal van de renovatie. Ondanks alle aanvankelijke scepsis raakten zijn bewoners naarmate het werk vorderde steeds meer enthousiast. Alle jarenlange overlast van lawaai en stof ten spijt. Kleine appartementen werden samengevoegd tot ruime woningen, hulpploegen kwamen in actie om de rommel op te ruimen en werklui hielden rekening met rusttijden. Dat was in essentie de sleutel tot succes. ‘Onze mensen zouden er zó weer voor kiezen,’ vertelde de verzorgingshuisdirecteur. ‘Tijdens de werkzaamheden waren er beduidend minder sterfgevallen dan gemiddeld. Toeval? Hoe het ook zij, de woonsfeer is er op vooruit gegaan. Mensen hebben het in hun gerenoveerde gerieflijke appartementen duidelijk naar hun zin.’ Alle bewoners zijn inmiddels wel in de novembermaand van hun leven aangekomen – als het al geen december is. Maar misschien zijn sommigen wel zo opgeleefd dat er een E.L. James op het nachtkastje ligt…

Taskforce Kindermishandeling en seksueel misbruik

presenteert Werkplan en Monitor: ‘Wij willen een buitenboordmotor zijn’

Het Kinderboekenmuseum (Den Haag) creëert een veilige wereld.  Met aansprekende kinderhelden als Kikker en Pluk van de Petteflat. En de verhalen waarin spoken, heksen en zeerovers de hoofdrol spelen, lopen altijd goed af. In dat decor en op de Internationale Dag van de Rechten van het Kind presenteerde de Taskforce Kindermishandeling en seksueel misbruik zijn Werkplan en Monitor. Voorzitter Eberhard van der Laan overhandigde de eerste exemplaren aan minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie (VenJ) en staatssecretaris Martin van Rijn van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS). 

‘Het hoort de normaalste zaak van de wereld te zijn dat een kind in veiligheid opgroeit,’ aldus Taskforce-lid Diana Monissen (voorzitter Raad van Bestuur van De Friesland zorgverzekeraar) in haar inleiding. Maar de werkelijkheid is anders. Jaarlijks krijgen 120.000 kinderen te maken met mishandeling, waarvan 3000 ook nog eens het slachtoffer worden van seksueel misbruik. De zaak Robert M., de bevindingen van de Commissies Deetman en Samson liggen ieder vers in het geheugen. Precies een jaar geleden – eind november 2011 – maakten de bewindslieden VenJ en VWS het “Actieplan aanpak Kindermishandeling 2012-2016, Kinderen Veilig” bekend. Daarin was opgenomen het oprichten van deze Taskforce.

Buitenboordmotor voor 32 acties

De Taskforce bestaat uit 7 ambassadeurs (waaronder een kinderarts, wethouder, vertegenwoordigers van politie, Openbaar Ministerie en Jeugdzorg). Er zijn drie speerpunten geformuleerd: seksueel misbruik, preventie en multidisciplinaire samenwerking.  ‘Aan beleidsvoornemens is geen gebrek. Daarom zijn wij een “doenerige” Taskforce. Onze taak is het aanjagen van het bestaande Actieplan, “als een buitenboordmotor”. Nee, wij gaan niet jullie werk overnemen, nemen evenmin de verantwoordelijkheid van ministeries over,’ zo houden zij het aanwezige publiek voor dat uit alle hoeken van het werkveld voor deze presentatie naar Den Haag kwam. De Taskforce wil ‘op zoek gaan naar belemmeringen in de praktijk, obstakels wegnemen, oplossingen aanreiken, partijen bij elkaar brengen, best practises bundelen.’ De Taskforce-leden willen vanuit de eigen disciplines voeling houden met het veld en van daaruit input leveren aan ministeries.

Een retorisch probleem  

De aanwezigen geven alvast een voorzetje. Een veelgehoorde klacht is het gebrek aan infrastructuur voor de aanpak van multi-probleemgezinnen. ‘O, er zijn gezinnen die kwetsbaar zijn en een hoog risico lopen. Iedereen weet dat. Toch wachten we tot er een crisis is voor we hulp inzetten. We hoppen als professionals van crisis naar crisis. Als het nog niet erg genoeg is, komt niemand in actie,’ verzucht een medewerker uit de Jeugdzorg. ‘De financiering is te zeer versnipperd. Bij kindermishandeling is er vaak niks mis met het kind, maar met de ouders. Investeer dus in de relatie tussen de ouders. Maar uit welk potje moet je die hulp betalen?’ vraagt een collega zich af. ‘Onderzoek naar de doodsoorzaak van minderjarigen is wettelijk geregeld. Maar multidisciplinair onderzoek naar een probleemgezin stuit vaak op privacy-bezwaren. Dat is een retorisch probleem,’ beaamt Taskforce-voorzitter Eberhard van der Laan. “Aan de slag” is het terechte motto van de Taskforce. Men kan de mouwen opstropen.

Groen doet goed: de energy boost voor elke wijk

“I’m Popeye the sailorman, I’m strong to the finish ‘cause I eat my spinach…” Hele generaties groei(d)en op met de tekenfilmheld die zijn wonderbaarlijke kracht ontleent aan het nuttigen van een blik spinazie. Zo’n zelfde energy boost krijgen wijken van vitamine G(roen).

De cijfers spreken boekdelen. Mensen voelen zich gezonder in een groene omgeving. 60-Plussers mét een moestuin zijn gezonder dan degenen die geen moestuin bezitten. Huizen met uitzicht op een plantsoen stijgen met 5% in waarde; met uitzicht op een park met 6% en met uitzicht op water maar liefst met 15%. Uitzicht op groen vermindert het aantal opnamedagen in een ziekenhuis (met een geschatte maatschappelijke besparing van 500 miljoen euro!). Dit is slechts een kleine greep uit de opzienbarende onderzoeksresultaten die KMPG eerder dit jaar publiceerde in het rapport “Groen, gezond en productief”.

Dakdokters en eetbare vensterbanken Geen wonder dat groene initiatieven bloeien als nooit tevoren. Afgelopen oktobermaand organiseerde de provincie Zuid-Holland een beursvloer met als titel “Wat kan groen voor je doen?” Ruim 200 vragers en aanbieders troffen elkaar in het provinciehuis in Den Haag. Acte de présence gaven onder meer de stichting Gezonde Gronden die meer eetbare plekken wil creëren: van tomaatjes in onze vensterbanken tot en met moestuinen in onze buurten.

Dakdokters – geheel in stijl in witten jassen gehuld – helpen bij het omtoveren van onze daken in groene oases waar het voor dieren, planten en mensen goed toeven is. Time is honey laat zien hoe we de ernstig verzwakte bijenpopulatie met eenvoudige middelen kunnen helpen om weer op krachten te komen – voordat het te laat is.

Rotterdamse Oleanderplein Wat groen nog meer doet, blijkt uit vele praktijkverhalen. Zoals dat van Marco Hendriks (Dok010) over de ontwikkeling van het Rotterdamse Oleanderplein. Buurtbewoners bouwden het saaie plein samen om tot een groene plek waar het voor jong en oud goed toeven is. Goed voor de sociale interactie, voor individuele bewoners die leren om de handen uit de mouwen te steken, waarmee ze hun positie op de arbeidsmarkt kunnen verbeteren. ‘Ik word de tuinman van de wijk,’ roept een trotse Hassan in de film over het eco-sociale buurt-ontwikkelingsproject.

Haagse Bos Die middag worden vele contacten gelegd, die het groen weer verder buurten en wijken zullen inbrengen. Buiten is de avondspits inmiddels in volle gang. ‘1 Hectare bos met 200 bomen neutraliseert naar schatting 2 ton CO2 per jaar,’ leerde ik vanmiddag. Ik kijk om me heen: het provinciehuis grenst aan de boomrijke Koninginnegracht, ertegenover ligt het Malieveld, daarnaast het Haagse Bos, even verderop park Clingendael. Den Haag is een groene stad, telt vele bomen. Zouden het er genoeg zijn om al die uitlaatgassen op te vangen?

Hartje zomer, binnenstad Delft. Een beeldschone, broodmagere (fotomodel? anorexiapatiënte?) Italiaanse toeriste komt het mediterrane restaurant binnen. Haar partner is het duidelijk niet eens met haar keuze. Hij raadpleegt een plattegrond van de stad en een opschrijfboekje, ostentatief met zijn rug naar haar toe. Zij aarzelt, gaat weer naar buiten. Een moment later komt ze toch binnen en neemt plaats. Hij slaat de hoek om en verdwijnt uit het zicht. De serveerster brengt haar bestelling: bordje sla, wat brood en een glas water. De Italiaanse voert het ene telefoongesprek na het andere, knabbelt een paar blaadjes groen en een stukje brood, stuurt de rest terug, rekent af. De kok reageert verbaasd. ‘We just separated,’ verklaart ze.

Hoeren, kroegen, passagierende zeelui, havenarbeiders, gokkershuizen: met een beetje fantasie weerklinkt voor de goede luisteraar het rumoer van het roemruchte Katendrecht nog steeds tussen de muren van huizen, kades en loodsen. De verhalen liggen hier voor het oprapen. Letterlijk. Want na de renovatie wordt Belvédère het verhalenhuis van Rotterdam. De “Bende van de Zwarte Hand”, zoals de groep obligatiehouders zich met een knipoog naar Pietje Bell noemt, investeert in het immateriële erfgoed van de stad. Een Nederlandse primeur.   Lees verder Bende van de Zwarte Hand →